یک نیروی نادیده گرفته شده در ایران

 

سیاسی ۱۷۷

  

یک نبروی نادیده گرفته شده در ایران

 

زنان با عینک های آفتابی وروسری هایی برسرشان که با بلندگوها با مردم سخن می گفتندودر ضمن دوربین هایی نشانه هایی دردست داشتند ،اعتراضات خود را برای اولین بار مطرح نمودند.

اولین تصاویر از آنها در سال 2005 در دانشگاه تهران در اعتراض به حقوق زنان بود که  یک ذهنیت قوی از پتانسیل واقعی زنان ایرانی را نشان می داددر آن تصاویر زنان زیادی با سنین متفاوت به چشم می خورد که به مدت طولانی به بخشنامه هایی اشاره می کردند وشاید در حال حاضر مرده باشند.

اکنون تصاویر  توسط مجموعه ای رسوا شد وویدئو ها وتصاویر در اواخرهفته گذشته از زنان جوان ایرانی نشان دهنده خشونت وحشی رژیم علیه زنان را نشان داد از جمله تیراندازی به زن جوانی که کف خیابان های تهران کشته شد.

من نمی دانم که آیا این سمبلی از کشته های انقلاب است بنا به آنچه بعضی ها قبلا پیشگویی کرده اند اما من می دانم در هفته گذشته خشونتی در ایران علیه زنان وجود دارد وجنبش حقوق زنان در ایران  بخصوص در چند سال گذشته خیلی کم رشد کرد.

در ایالت متحده بیشترین مفسرین عقیده دارند که نوعی نشانه های غم  در طول تظاهرات های اخیر انتخابات باراک اوباما به چشم می خورد ودیگران می خواهند اعتبار قدرت نطق وبیان وفصاحت وبلاغت از حکومت بوش را بدست آورند.هنوز دیگران  می خواهند این را "انقلاب تویتر"یا یک "انقلاب فیس بوک"بنامند .چنانچه اگر تکنولوژی جدید که تنها الهام بخش به معترضین بسته شود همه چیز تمام می شود.

اما حقیقت آن است که واقعیت به مدت زیادی خاموش شد ونتیجه آن این بود که سال های زیادی از کار سازمانی،توسط گروه های کوچک فعالین حقوق شهری ودر راس آن همه گروه های زنان اداره می شد،وانجام کارهای بزرگ بدون توجه وبدون کمک از بیرون صورت می گرفت.

از سال 2006 یک میلیون امضاء کننده از رقابت های انتخاباتی دادخواستی را آنلاین بخشنامه کردند وقوانینی رابرای خاتمه دادن تبعیض نسبت به زنان خواستار شدند و تصویب قوانینی را خواستند که حقوق مساوی برای زنان درازدواج،حقوق برابر برای طلاق ،حقوق ارث برابر وحقوق شهادت های برابر برای مردان وزنان دردادگاه فراهم شود،هر چند بیرون کشور شکل گرفت از جمله موسسه  خیریه عبدالرحمن برومند  که توسط دو خواهر پیدا واسناد حقوق اساسی بشر ترجمه ومنتشر شدوبه صورت زنده وآنلاین اطلاعات اساسی که نام هزاران قربانی از جمهوری اسلامی در آن به چشم می خورد ،نگهداری می شود.

در دهه ی گذشته زنان ایرانی در اعتصابات دانش آموزی وهمچنین اعتصابات معلمین شرکت داشتند وسازمان های بهایی،مسیحیت ودیگر مذاهب اعضای آن توسط رژیم مرتد فرض شده بودند.

نه اوباما ونه بوش ونه Twitter بلکه دردیگر جوامع در سال های نلاش وکار دروغ پشت نمایش های عمومی مبارزه طلبی وبخصوص عده ای از زنان در خیابان ها  و..پنهان شده بود وموضوعات تکراری شون و وقوعش می تواند انفجار عمیقی در مقابل رژیم ایجاد کند،وبرای قلب ایدئولوژی جمهوری اسلامی که همانا رهبر قانونی آن  ادعای وحی الهی دارد ومی گوید سرکوبی عظیم زنان را خدا حکم کرده است، بسیار نگران کننده است.

خروج یکدفعه  ازاین عقیده توسط دهها وهزاران زن  در انتهای هفته ی گذشته  این موضع را نشان داد که دهه های گذشته ضعیف شده بود .

نخبگان سیاسی کشور می دانند که ادعای جمهوری اسلامی مبنی بر شکست ناپذیری در ایران وخاورمیانه خوب است اما دو هدف تغییری پذیری احمدی نژاد که وی را در انتخابات جمهوری اسلامی ایرانیان به چالش کشید قول ها و وعده وعیدهایی بود که بدان عمل نکرد از جمله لغو قوانین مربوط به تبعیض زنان بود که چنین چیزی اتفاق نیفتاد ومنجر به هیچگونه تغییری نگردید.اما آقای میر حسین موسوی از همسرش که شخصیت علمی وسیاسی ورئیس  سابق دانشگاه  می باشد در ظهور وپیدایش رقابت های انتخاباتی اش وی را یاری نمود وباهوش های ایرانی می دانند که زنان یک تهدید عمیق برای قدرتشان می باشند.

فعالینی چون لادن برومند نوشته است :

رژیم  دردسر برای فرونشاندن  وحشیانه مخالفینش نمی خواهد بلکه فقط قصد ارعاب آنها را دارد،هیچ کس قتل وخودکشی نمی خواهد بلکه همه طالب صلح وخلع سلاح کردن زنان در شلوارهای آبی  هستند.مگر اینکه این مراحل در خیابان ها تکرارا شود ورژیم یک تهدید شوم برای آنان ارائه دهد.در این میان ممکن است رژیم موفق شود  ودر کوتاه مدت معمولا خشونت موفقیت آمیز بوده است اما در بلند مدت پیوندها ،ساختارها ،سازمان ها ومجموعه ی گروه هایی که توسط زنان ایرانی  اداره می شود ،تکرار خواهد شد واین سبب فرسوده تر شدن رژیم ایرانیان می گردد.

من بارها ودر سال های اخیر مباحث و موضوعات زنان را مطرح کرده ام . اما در دنیای اسلام مسئله زن در  رده دوم قرار دارد.وآنچه مورد بحث  پایداری امنیت ،نفت وحفظ توانایی می باشد اما در نیم جمعیت جهان به علت فرونشاندن ونادیده گرفتن حقوق بشر وشهروندی یک نوع بی ثباتی ذاتی وجود دارد وبزودی در ایران نیز شاهد یک عقب نشینی خواهیم بود وما آشکارا آن را به نظاره خواهیم نشست.

موفق باشید

مترجم:زهرا شریف زاده

منبع:واشینگتن پست سه شنبه 23 ژوئن 2009

نویسنده:خانم آن آپل بایوم