رای های مالکی برای اوباما
در یک شکست غیر منتظره وگیج کننده باراک اوباما درهفته ای گذشت در عراق پیروز شد.
هنگامی که نخست وزیر نوری المالکی نه یکبار بلکه چندین بار حمایت خود را برای بازگرداندن سربازان ایالت متحده طی جدول زمان بندی شده که طرح 16 ماه اوباما می باشد موافقت شده بود اعلام کرده است.او بیشتر از طرح ونقشه قانونی عمل کرده واوباما را از مسئولیت سیاسی ومسئولیت صریح به منظور سازش کردن خلاص نموده است.
اوباما راضی است که موفقیت متحیر حاصل از این موج به مخاطره بیفتد ودر از دست دادن یک جنگ ریسک نماید تا بالاخره پیروز شود.
تایید مالکی سبب ترک رقابت انتخاباتی مک کین شدوحکومت بوش عمیقا خنثی شد ودراین بین آنها سفسطه و زیرکی مالکی را تخمین نزده بودند.
فکر مالکی چه بود؟
واضح است او عقیده دارد که جنگ عراق پیروز خواهد شد القاعده شکست می خورد.شورش سنی یک تعلیق و وقفه هست وشیعه های افراطی متفرق شدند وتضعیف شدند البته بعضی از سطوح خشونت ادامه دارد تکرار چالش ها به اقتدار دولت مرکزی وشاید نصف Tet متجاوزتوسط هر دو گروه شیعه وتروریست های سنی ضربه
می زند وسعی می کند تا ایالت متحده وعقاید عمومی را در بر هم زدن انتخابات مربوطه تضعیف کند.اما در نظر مالکی تهدیدهای استراتژیکی برای هماهنگی ایالت متحده وزندگی جدید دولت دموکراتیک مفید خواهد بود
در ضمن مالکی عقیده دارد که نیروهای مسلح شده به اندازه کافی قوی برای نگه داشتن عراق جدید با کمترین کمک ایالت متحد ه هستند او ممکن است مکررا در برآیند وتخمین گنجایش سپاهش اعتماد بیشتری نیز داشته باشد اما اخیرا در ماموریت یک تعداد حمله نابهنگام روی نظامیان در بصره سبب شد که نهایتا ایالت متحده مجهز شود و با حمایت بریتانیا به موفقیت برسد و مالکی اعتماد بیشتری از توانایی های خودشان در زمان دیوید پتروس دارد.
در هر صورت گواهی بشود یا نشود اعتماد مالکی به او اجازه داد تا جدول زمانی بازگرداندن سریع سربازان ایالت متحده را محدود نماید گرچه شرایط ادامه توسعه در موقعیت امنیت اخطاری برای حذف عمومی اوباما خواهد بود.
اما مالکی محاسبه کرد که نه رئیس جمهور ایالت متحده ونه هر آنچه ستاد انتخاباتی اش قول می دهند به اندازه کافی در از دست دادن عراق آن هم بعد از آن همه سودی که د رعراق حاصل شده است،دیوانه کننده است.وسپس با عراقی پرازهرج ومرج که فقط یک زندان برای ریاست جمهوری اوباما خواهد بود روبرو می شود.بنابراین مالکی آینده را براساس بازگرداندن نیروهای اصلی مبارز ایالت متحده واز طرفی یک ارتباط طولانی مدت بین امریکاوعراق را مدنظر قرارداده است.
با چه کسی او ترجیح می دهد روی موضوع موقعیت نیروها مذاکره نماید در صورتی که در طی حکومت بوش نتیجه ای نگرفته بود؟حال با اوباما یا مک کین مذاکره خواهد نمود!!!؟؟؟؟
اوباما جهت عقیده دموکرات را به طور ساده انعکاس داد که
می خواهد عراق به زودی بهبود یابد چنانکه باید 20 سال قبل این اتفاق می افتاد ودلیل آن جنگ بوده است که عقب مانده است.اکنون به ما گفته اند که اینها خدمت به افغانستان بوده است وخارج از عراق باید بریتانیا نیروهای کوچک و وبی اهمیت خود را ازآنجا خارج نماید مک کین مانند جرج بوش خیال بافی می کند که ایالت متحده سودهای پیروزی حاصل از جنگ ارزشمند وخونین راباانتشار ارتباط استراتژی وسیع که نه تنها یک عراق جدید می سازد بلکه یک حامی قوی در جنگ وترور خواهد بود وهمچنین برای ایالت متحده شالوده وزیربنای آزادی عملی رافراهم خواهد کرد تا بتواند امریکا قدرت منطقه ای را چنانکه نیروهای ایالت متحده در آلمان وژاپن وکره ی جنوبی ایجاد نمودند طرح ریزی کند.
برای مثال ما باید بتوانیم یک پایگاه هوایی برای ترساندن ایران دراین منطقه داشته باشیم .حمایت هم پیمان ها ی ناحیه ای وآزاد کردن نیروهای کشتیرانی که امروزه بسیاری از مسئولیت های سنگین حمایت ازناحیه خلیج فارس را حمل می کنند بنابراین اجازه طراحی در جاهای دیگر را دارد.
هر رهبر عراقی ترجیح خواهد داد که یک مذاکره کننده نرم تری مانند امریکا راداشته باشد زیرا ما در همه کشورها مانند آلمان ،ژاپن وکره جنوبی آن را دیده ایم به طوری که بیشترین آزادی پادشاهی خودشان رادر عمل دارند مادامی که ازحمایت امریکا نیز برخوردارند.
ودراین میان این رمز ورازی نیست که ایالت متحده نرم ترین مذاکره کننده می باشد ودموکرات ها به چانه زنی های سخت حکومت بوش برای سرمایه های استراتژیکی بعد از جنگ عراق اعتراض خواهند کرد ومالکی می داند که دموکرات ها دراین جنگ ضعیف هستند چنانکه از جنبه سیاسی وروانی مرتکب از بین رفتن شرایط خواهند شد.
هر گونه نیت در حمایت"جنگ بوش" به طور ساده به تدوام درگیری امریکا منجر خواهد شد.
اینکه چرا مالکی به اوباما پذیرش پادشاهی را داد در اصل با مسئله ی جدول زمان بندی بازگرداندن سربازان ایالت متحده همراه می باشد واگر اوباما به احتمال زیاد رئیس جمهور شود او فقط موافق با مالکی در به حداقل رساندن نقش ایالت متحده نخواهد بود واکنون مالکی را مدیون می کند چرا مالکی به اوباما رای داد واین رای به زودی از مهمترین خودنمایی های این انتخابات خواهد بود.
موفق باشید
نویسنده:Charles Krauthammer واشینکتن پست 25 جولای
مترجم :زهرا شریف زاده
