اجتماعی-فرهنگی ۳۲
باز اين چه شورش است كه در خلق عالم است
باز اين چه نوحه وچه عزا وچه ماتم است
به سال 61 هجري حكومت ظالم وكينه توز يزيد نيزه ي خود را به سمت گلوي اسلام ناب محمدي نشانه رفته بود وبا تمام نيرو سعي داشت دين مبين اسلام را نابود سازد،در اين ميان امام حسين(ع) مدارا كردن را جايز ندانست وتصميم گرفت اين درخت نونهال اسلام را كه تازه جان گرفته بود ،نجات دهدوبه همين جهت قيام كرد ، قيامي كه براي دشمن معادله اي بود كه فقط يك جواب داشت آن هم شكست خاندان رسول خدا(ص)اما براي ما مسلمانان معادله اي بود كه جوابهاي مثبت زيادي در برداشت كه مي توان از جمله به امر به معروف ونهي از منكر،نشان دادن روح وحس مردانگي وعشق به خدا وبندگي ومبارزه با كفراشاره نمود.ويك جو.اب ديگر اين معادله نماز بود كه حتي در سخت ترين شرايط در ظهر عاشورا ودرآن هياهوي ميدان نبرد كه به قيمت شهيد شدن سربازاني همچون حبيب ابن مظاهر منتهي شد باز هم برگزار گرديد.وامام خميني چه زيبا فرمودند:
"محرم وصفر است كه اسلام را زنده نگه داشته است"
حركت امام حسين (ع)از كنار جدش رسول خدا شروع و به كربلا ختم شد كربلايي كه به فرموده ي رسول خدا(ص):
" پاكترين مكانهاي زمين است وحرمت آن از همه جا بيشتر است."
وبه فرموده ي امام باقر (ع):
" كربلا بهترين منزل ومسكني خواهد بود كه خداوند اولياي خويش را درآن جاي خواهد داد."
آري كربلا مكاني است كه درس هاي بزرگي به بشريت داد اين مكان واين حركت باعث شد بار ديگر اسلام متولد شود حتي اين حركت در باور دانشمندان غير مسلمان نقش بسزايي داشت از جمله جواهر لعل نهرو شهادت امام حسين(ع) وخانوادهاش را فاجعهاي ذكر كرده است كه هرسال درماه محرم از طرف مسلمانان و مخصوصاشيعيان تجديد و به خاطر آن سوگواري برپاميشود. وي در تفحص زندگاني امام حسين(ع) و علتجاودانگي و پايداري آن به يك مسئله مهم رسيدهو همانا درسي از سرور آزادگان اخذ كرده و آنرا براي استقلال هند به كار بست، يعني او بهپيروي از امام، به مردم هند كه طرفدار استقلالهند بودند اعلام كرد مرگ را به بازي
و مسخرهبگيريد و نترسيدمن براي مردم هند چيزي تازه نياوردم، فقط نتيجهاي را كه از مطالب و تحقيقاتم درباره تاريخزندگي قهرمان كربلا به دست آورده بودم،ارمغان ملت
هند كردم. اگر بخواهيم هند را نجاتدهيم واجب است همان راهي را بپيماييم كهحسين بن علي(ع)پيمود.
ويا ادوارد بروان مي گويد: آياقلبي پيدا ميشود كه وقتي درباره كربلا سخني بهگوش ميرسد، مالامال حزن و اندوه نگردد؟حتي غير مسلمانان هم نميتوانند پاكي روحي راكه اين جنگ اسلامي در بر داشت انكار كنند.
واقعه كربلا در دل دوستداران علي(ع) و پيروانتشيع، شعله تازه و فروزانتري برافروخت و ريختهشدن خون نواده پيغمبر(ص) با وحشيانهترين نوعو هزاران شكنجه و عذاب، خشم و نفرتزايدالوصفي در ميان پيروان امام(ع) پديد آورد در مصيبت كربلا دلها سخت به درد آمد و ازهمان وقت اين روح شهادت و فداكاري و حقيرشمردن مرگ به فعاليت شيعيان قدرت تازهايبخشيد.
از طرفي جرجي زيدان كه كتاب فاجعه كربلا را تاليف نموده مي نويسد:
منظره سر بريده حسين (ع) همه را متاثر ومحزون ساخت وقتي چشمان يزيد بر سر بريدهافتاد، سرتا پا بلرزيد و دانست چه عمل بزرگ وفجيعي را مرتكب شده است
عجيب است كه يزيد به حضرت زينب (س) گفت:پدر و برادرت علي (ع) و حسين (ع) از دينخارج شدند.
زينب (س) گفت: تو و پدر و جدت به دين خدا ودين پدر و برادر و جدم داخل شديد.
همچنين در بخشي از اين كتاب مي نويسد مضمون نامه (عبيدا... بن زياد) به (عمر بن سعد)كه توسط (شمر) فرستاده، چنين است:
"من تو رابه طرف حسين نفرستادم كه با او به ملايمت وخوشي رفتار كني و به او امان د هي... اگر تسليمشدند پيش من بفرست و گر نه با آنان بجنگ وهمگي را به قتل برسان، زيرا مستحق كشته شدنهستند... اسبها را از روي نعش آنان بگذران،اگر اوامر ما را اجرا كني، پاداش خوبي به توخواهم داد، و گرنه از كار كنارهگيري كن،شمربنذيالجوشن فرماندهي كل را به عهدهخواهد گرفت"
اين حادثه چنان تاثير گذار بود كه توماس ماساريك در مقام مقايسه حادثه كربلا ومصيبت هاي حضرت عيسي(ع) مي گويد:
"مصائب مسيح نسبت به مصائب حسين(ع) مانندپر كاهي است در برابر كوهي بزرگ"